Όλοι έχουμε ένα φιλικό πρόσωπο ή απλό γνωστό, όπου χρειάστηκε να αποχωριστεί το ταίρι του, τους κοντινούς του ανθρώπους και την καθημερινότητά του για ένα καλύτερο μέλλον, κάπου πιο μακριά. Το αίμα νερό δε γίνεται, έτσι παρά την απόσταση, η οικογένεια θα παραμείνει σταθερή αξία όπως πάντα. Οι φίλοι, θα ξεχωρίσουν, οι γνωστοί θα εξαφανιστούν κι όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά θα το δείχνει.
Έτσι, πολλοί, λοιπόν, αναγκάστηκαν λόγω των συνθηκών να κάνουν μια «σχέση εξ αποστάσεως», είτε αυτό προέκυψε λόγω δουλειάς, είτε λόγω σπουδών, είτε λόγω υπηρέτησης της πατρίδας,ή κάτι άλλο. Και μαζί με αυτή τη νέα κατάσταση έρχεται πάντα κι η στιγμή που όλοι όσοι περνάνε απ’ αυτή τη διαδικασία ακούνε τα γνωστά «παύει να είναι σχέση, απ’ τη στιγμή που δε θα βλέπεις τον άλλον», «μια οθόνη θα αντικαταστήσει το πρόσωπό του», «ξανασκέψου το», «δε θα κρατήσει, άσ’ το καλύτερα γιατί θα πληγωθείς».
Είναι πολλοί που δεν το προσπάθησαν από φόβο μην αποτύχουν. Αν δεν το προσπαθήσεις όμως δε θα μάθεις ποτέ αν μπορούσες να το ζήσεις και τουλάχιστον στον άνθρωπο που μοιραστήκατε πολλά, αξίζει να του αποδείξεις την πρόθεσή σου να συνεχίσετε αυτό το ταξίδι μαζί. Στα εύκολα, εξάλλου, όλους μπορείς να τους έχεις. Για τα δύσκολα τι θα θυσίαζες με πράξεις από όλα όσα υποσχόσουν τόσο καιρό;
Δεν είναι θέμα πρόκλησης, δεν πρέπει να αποδείξεις στους φίλους σου το αντίθετο από αυτό που υποστήριζαν και σε παρακινούσαν να κάνεις. Πρέπει απλά να αποδείξεις στον εαυτό σου και στον άνθρωπό σου αν πραγματικά θέλεις να λειτουργήσει αυτό παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες.
Σημαντικότερο ρόλο στο τραπέζι, έχει η ειλικρίνεια κι οι γερές βάσεις από καιρό πριν, για να μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ανυπομονησία κι από απόσταση. Ποτέ δε θα είναι εύκολο. Η τελευταία αγκαλιά σε λιμάνια κι αεροδρόμια, τα κλάματα. Πολλές φορές είναι εκείνες οι στιγμές που θα θελήσεις πραγματικά να σπάσεις κάθε λογική και να βρεθείς εκεί, να αγγίξεις τον άνθρωπό σου πέρα από μια οθόνη που σας εμποδίζει, να τα μηδενίσεις όλα και να ξεκινήσετε πάλι απ’ την αρχή. Να του δώσεις δύναμη και να τον κάνεις να αισθανθεί πως μπορεί να βασίζεται πάνω σου.
Η ανυπομονησία, οι παλμοί που ανεβαίνουν, ένα άγχος ανεξήγητο. Πόσες μέρες πριν, απλά, ονειρεύεσαι τη στιγμή που θα δεις τον άλλον; Σκέφτεσαι ξανά και ξανά τι θα του πεις με λεπτομέρειες, μόνο και μόνο για να μην παραλείψεις κάτι. Υπεραναλύεις τα πάντα και κανονίζεις το πρόγραμμά σου προτού φτάσεις στον τόπο του εγκλήματος.
Έστω κι αν βρίσκεται στην άλλη άκρη της Γης, μαγεία είναι οι ματιές μετά από καιρό που φωνάζουν ευτυχία. Το τρέμουλο στην πρώτη αγκαλιά επανασύνδεσης. Η αυτοεκτίμηση κι ο σεβασμός, οι προσπάθειες, οι θυσίες, οι δυσκολίες, οι υποχωρήσεις, όλες οι πράξεις κι απ’ τις δύο πλευρές που σας κρατούν ακόμη μαζί.
Μαγεία πάντα θα είναι όσα θα θυσίαζες για να βλέπεις, να νιώθεις και να ακούς τον άνθρωπό σου ευτυχισμένο, όσα χιλιόμετρα μακριά κι αν βρισκόσαστε.
Με αγάπη,
Έλενα Μ.
Υ.Γ. Νίκο καλή θητεία!!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Comment...