Καλή σχολική χρονιά!

Σεπτέμβρης! Ο μήνας που μισούμε πιο πολύ και από τις Δευτέρες. Ή μήπως όχι;  Όλοι νομίζω θεωρούμε το Σεπτέμβρη ως την λήξη του καλοκαιριού και την έναρξη της βαρετής χειμωνιάτικης ρουτίνας. Ωστόσο ο Σεπτέμβρης είναι άρτια συνδεδεμένος με τα παιδιά. Ανοίγουν τα σχολεία, ξεκινούν τα πανεπιστήμια. Αρχίζει να δημιουργείται ένα πρόγραμμα δεν σε θέλει χαλαρό.

Δύσκολο να πας σχολείο μετά το καλοκαίρι που ήσουν ξένοιαστος. Δεν είχες διάβασμα, ήσουν όλη μέρα στην παραλία, έπαιζες με τους φίλους σου αλλά το κυριότερο δεν είχες πρωινό ξύπνημα. Με όλα αυτά μάλλον είναι λογικό να κατσουφιάζεις που ξαναρχίζει το σχολείο. Και αυτό δεν αφορά μόνο το δημοτικό, αλλά και το γυμνάσιο, το λύκειο, το πανεπιστήμιο. Το να τα αφήσεις όλα αυτά πίσω και να ξαναμπείς σε πρόγραμμα πάντα φάνταζε ακατόρθωτο. Δεν είναι απίθανο πως τα καταφέρναμε τελικώς;;;

Το να ξαναρχίσουν τα σχολεία είναι κάτι που δεν το αντιμετωπίζουν όλοι το ίδιο. Τα παιδιά με αδέρφια ας πούμε δεν θέλουν ή τους περνάει αδιάφορο αφού ο καλύτερος τους φίλος είναι πάντα στο διπλανό δωμάτιο. Αντιθέτως για τα μοναχοπαίδια, το σχολείο αποτελεί μέρος στο οποίο θα ξαναβρούν τους φίλους τους και θα ξεφύγουν από την συνεχή παρέα με τους γονείς τους. Άμα το καλοσκεφθείς το σχολείο μπορεί να είναι και ωραίο τελικά.

Στο σχολείο μαθαίνεις να ζεις! Ναι ναι, μπορεί με την οικογένεια σου να μαθαίνεις τα βασικά αλλά στο σχολείο τα εξελίσσεις. Γνωρίζεις κόσμο, μαθαίνεις να συνεργάζεσαι, ανακαλύπτεις τα ταλέντα σου, ερωτεύεσαι. Όσο θέλουμε να τελειώσει όταν το ζούμε, άλλο τόσο θέλουμε να γυρίσουμε σε αυτό μόλις γνωρίσουμε τη μετά ζωή. Ποιος δεν έχει κρατήσει επαφές με τους συμμαθητές του, ποιος δεν κάνει ακόμα παρέα με κάποιον που έκανε και στο σχολείο; Κανείς! Τις σχολικές αναμνήσεις δεν τις αλλάζεις. Είτε καλές, είτε κακές τις κρατάς πάντα μέσα σου για να τις ανακαλείς και να γελάς.

Γελάς για τους ανόητους καυγάδες με τον διπλανό σου στο θρανίο, που μετά από αυτούς το χωρίζατε στη μέση με αυτή τη γραμμή από μολύβι που λειτουργούσε σαν όριο για τον καθένα σας. Θυμάσαι πως όταν τα βρίσκατε, σβήνατε τη γραμμή και μετράγατε αντίστροφα για τη στιγμή που το κουδούνι θα σας οδηγούσε στο προαύλιο για ατέλειωτο παιχνίδι. Τις φορές που ο δάσκαλος διέκοπτε αυτές τις συζητήσεις σας και σας κοίταζε με το αυστηρό ύφος που εσείς θέλατε να γελάσετε. Τις επετειακές σχολικές γιορτές που σας έκαναν να νιώθετε σαν τεράστιοι ηθοποιοί του θεάτρου. Κι όταν τελειώνεις το δημοτικό, περνάς στο γυμνάσιο.

Τις αναμνήσεις του γυμνασίου της στιγματίζει και το πέρασμα σου στην εφηβεία. Εκείνη την εποχή που αρχίζουν οι αλλαγές στο σώμα σου, στη συμπεριφορά σου. Ξεκινάς να νιώθεις περίεργα και αλλόκοτα συναισθήματα. Ερωτεύεσαι, θυμώνεις πιο εύκολα, επαναστατείς.. Υπάρχει μια πιο έντονη εξωτερίκευση συναισθημάτων που δεν μπορείς να ελέγξεις. Με λίγα λόγια, στα χρόνια του γυμνασίου μαθαίνεις τον εαυτό σου και με αυτόν τον τρόπο τον προετοιμάζεις και για τα επόμενα και τελευταία τρία χρόνια της σχολικής σου ζωής.

Λύκειο! Ότι πιο δύσκολο σε όλη τη σχολική σου ζωή. Σου δημιουργεί τα πιο αμφίρροπα συναισθήματα. Από τη μία λες επιτέλους τελειώνω και από την άλλη ζεις το άγχος των πανελληνίων. Τρία χρόνια εκπαίδευσης για δύο εβδομάδες εξέτασης που σε κάνουν να πιστεύεις ότι καθορίζουν όλο σου το μέλλον. Μέγα λάθος και ευτυχώς που η πλειοψηφία το έχει καταλάβει και κοιτάει να απολαύσει τα τρία τελευταία χρόνια με τον καλύτερο τρόπο. Τα ζει! Το να ζεις το λύκειο είναι η καλύτερη εμπειρία ζωής που μπορείς να αποκτήσεις. Καλά τα διαβάσματα, οι εργασίες, τα φροντιστήρια αλλά σα τα σκονάκια, τις κοπάνες και τις εκδρομές δεν είναι. Έτσι;

Δεν λέω ότι δεν πρέπει να διαβάζετε ή να είστε ασυνεπείς. Τονίζω απλά να μην αφήσετε 12 χρόνια να περάσουν χωρίς να τα ζήσετε γιατί δεν γυρίζουν πίσω. Μπορεί το εκπαιδευτικό σύστημα να μην ευνοεί αλλά έχετε το πλεονέκτημα να το προσαρμόσετε στα δικά σας θέλω και πρέπει. Αφήστε την τεχνολογία στην άκρη, θα έρθει η ώρα της. Απολαύστε το σχολείο όσο το έχετε. Τα μαθητικά χρόνια είναι τα καλύτερα, μη το ξεχάσετε, μη ΤΑ ξεχάσετε ποτέ.

Υ.Γ.: Καλή σχολική χρονιά σε όλους και όλες, καλό κουράγιο και κάθε επιτυχία στα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες. 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗ ΜΑΡΙΑ