Να σέβεσαι τις δυσκολίες της ζωής.

Φίλες και φίλοι,

            Έρχονται στιγμές στη ζωή μας που τα πράγματα απλά πάνε το ένα μετά το άλλο στραβά. Στιγμές που νιώθουμε τη ζωή μας άδεια, χωρίς ουσία ή χωρίς κίνητρο για να συνεχίσουμε. Αυτές ονομάζονται αδιέξοδα. Σε αδιέξοδο δεν καταλήγουμε μόνο σε ένα τομέα της ζωής. Μπορεί να συμβεί στις σχέσεις, στα οικονομικά, στην υγεία ή και παράλληλα σε όλα. Το μόνο σίγουρο είναι πως από ένα αδιέξοδο πάντα μπορούμε να βγούμε. Η λογική προστάζει ότι όπως σε κάθε πρόβλημα υπάρχει  λύση έτσι και σε αυτό μπορείς να βρεις διέξοδο και αυτό είναι που σε τρελαίνει. Το γεγονός ότι δεν ξέρεις τον τρόπο που θα σε βοηθήσει να γλυτώσεις από μία τέτοια κατάσταση. Πριν προσπαθήσω με το παρακάτω κείμενο μου να σε βοηθήσω θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα. Όλοι μας έχουμε περάσει από μία κατάσταση που φάνταζε δύσβατο μονοπάτι. Βλέπεις η ζωή είναι ένας δρόμος με πολλές διασταυρώσεις. Οπότε δεν είσαι ο μόνος που μπορεί να έστριψε κάπου λάθος. 

            Το να πάρεις μια απόφαση είναι πανεύκολο. Αρκούν μόνο λίγα λεπτά για να δώσει εντολή ο εγκέφαλος να κάνεις κάτι. Εδώ να πω ότι αυτό κι αν είναι εκνευριστικό! Μπορείς να αποφασίσεις για κάτι σε λίγα λεπτά αλλά για να βρεις λύση για τις συνέπειες μιας λάθος απόφασης χρειάζεσαι «έναν αιώνα». Πάμε παρακάτω όμως! Και πήρες την απόφαση και συνέχισες. Και στη πορεία ενώ έβλεπες τον τοίχο πήγαινες με χίλια πάνω του. Μέχρι που από το χτύπημα έμεινες αδύναμος και απελπισμένος να τον κοιτάς νιώθοντας πως όλα τέλειωσαν εδώ. Μάθε ότι δεν είναι έτσι.

            Όπως είπα και στην αρχή σε αδιέξοδο μπορεί να βρεθείς παράλληλα σε όλους τους τομείς της ζωής σου. Σε μία τέτοια κατάσταση οφείλεις, στον εαυτό σου πρώτα, να βάλεις προτεραιότητες. Να δεις δηλαδή ποιον τομέα θα επιλέξεις να «φτιάξεις» πρώτο. Σε δεύτερο χρόνο κάτσε & εκτίμησε το μέγεθος της ζημιάς. Όταν συμβεί αυτό θα δεις ότι αυτόματα θα αρχίσεις να σκέφτεσαι πως έφτασες ως εδώ. Αυτό το στάδιο είναι και το πιο δύσκολο γιατί απαιτείται να είσαι πολύ ειλικρινής με τον εαυτό σου. Αν εκεί φτάσεις να πιστεύεις ότι με το να πεις απλά μετάνιωσα ή συγνώμη θα γκρεμιστεί ο τοίχος τότε δεν ήσουν σωστός κριτής του εαυτού σου. Ο τοίχος θα εξαφανιστεί όταν καταλάβεις που έφταιξες, ποιον πλήγωσες και χρειάζεται μία συγνώμη ή που υπήρξες επιρρεπής και άφησες τα πράγματα να εξελιχθούν λάθος.

            Μία τέτοια διαδικασία ενδεχομένως να σου φαίνεται δύσκολη για να την κάνεις μόνος σου. Αν ναι τότε ζήτα βοήθεια, μίλησε, ξέσπασε. Δεν είναι αδυναμία να ζητάς βοήθεια. Επιπλέον θα σου εκμυστηρευτώ ότι η βοήθεια μπορεί να κρύβεται στα πιο απίθανα μα και πιο φανερά σημεία δίπλα σου. Άρα αν θες πραγματικά να βγεις από το τέλμα που βρίσκεσαι άνοιξε τα μάτια σου και δες σοβαρά τι γίνεται γύρω σου.

           Υπάρχει και η περίπτωση να μη θες να κάνεις τίποτα από τα παραπάνω. Μαγκιά σου. Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πει: «ότι δεν λύνεται, κόβεται». Σίγουρα είναι πιο εύκολο να γκρεμίσεις τον τοίχο με ένα σφυρί ή να κάνεις πίσω και να αλλάξεις διαδρομή. Αν όμως επιλέξεις αυτό θα είσαι χαμένος. Δεν θα έχεις δοκιμάσει τις αντοχές σου, δε θα έχεις μάθει κάτι, δε θα έχεις κάνει απολογισμό και θα είσαι πολύ πιο αδύναμος στη συνέχεια. Αυτή σου η αδυναμία να ξέρεις ότι θα σε ξανά οδηγήσει σε αδιέξοδο και όχι μία φορά. Τότε τι θα κάνεις?

            Έτσι λοιπόν θα κλείσω. Λέγοντας σου να μην επιλέγεις ποτέ την εύκολη λύση. Ότι μοιάζει εύκολο είναι πάντα το πιο δύσκολο. Ζήσε! Κάνε λάθη! Μάθε από αυτά για να γίνεις καλύτερος! Βάλε στόχους και όρια. Σεβάσου εσένα για να μπορείς να σεβαστείς και τους γύρω σου. Αντιμετώπισε το κάθε εμπόδιο καλοπροαίρετα γιατί είναι ένα μάθημα για να συνεχίσεις να ζεις. Μόνο έτσι δεν θα βγεις χαμένος.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: ΙΩΑΝΝΑ ΜΠΕΛΙΤΣΟΥ