Η μαγεία του να είσαι νηπειαγωγός!

            Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να μην ψάχνω να βρω τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω. Είχα κάτι στο μυαλό μου που όσο μεγάλωνα, εξελισσόταν. Πάντα με μάγευε η δουλειά του εκπαιδευτικού και πιο πολύ η δουλειά του νηπιαγωγού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία πιστεύω από το να περιτριγυρίζεσαι από παιδιά, τα οποία περιμένουν να μάθουν από σένα πράγματα. Το να βλέπεις κάθε μέρα μικρά πλασματάκια με αυτές τις γλύκες, αθώες φατσούλες τους πάντα στολισμένες με το πιο πλατύ τους χαμόγελο να περιμένουν να δουν τι θα τους μάθεις σήμερα είναι ευλογία.

            Το να είναι κάποιος δάσκαλος-νηπιαγωγός δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα αλλά είναι τρόπος ζωής, είναι το κάτι διαφορετικό. Για να λέγεται αλλά και για να γίνει κάποιος νηπιαγωγός δεν αρκεί μόνο το πτυχίο αλλά πρέπει να κατέχεις και τον κατάλληλο χαρακτήρα. Πρέπει να έχεις όρεξη, υπομονή και αγάπη για αυτό που κάνεις αλλά και για τα παιδιά.

            Πολλοί άνθρωποι όταν ακούν ότι κάποιος σπουδάζει ή ασκεί το επάγγελμα του νηπιαγωγου έχουν την άποψη πως είναι κάτι το εύκολο. Συνήθως λένε 《Σιγά την δουλειά που κάνεις. Με παιδιά παίζεις απλά.》 κι άλλες τέτοιους είδους απόψεις. Πόσο λάθος και άδικη είναι όμως αυτή η άποψη. Κανένας δάσκαλος-νηπιαγωγός δεν "παιζει" με τα παιδιά αλλά αντιθέτως τά σωστά ρήματα είναι ασχολείται, μαθαίνει, εκπαιδεύει. Τους μαθαίνεις πράγματα τα οποία δεν τα ξέρουν στην ηλικία που βρίσκονται, τους προειταμαζεις για τις μεγαλύτερες τάξεις που ακολουθούν, τους βοηθάς να ξεδιπλώσουν τον χαρακτήρα τους και να ανακαλύψουν τρόπους για να καλλιεργήσουν περεταίρω τον χαρακτήρα τους. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο ρόλος του νηπιαγωγου είναι σαν μια δεύτερη οικογένεια για τα παιδιά κάποιες φορές.

     Παράλληλα με όλα αυτά, δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο από το να πηγαίνεις στην δουλειά και με το που σε βλέπουν να τρέχουν να σου λένε «Καλημέρα κυρία», να σε αγκαλιάζουν και να σου δίνουν ένα φιλί. Ή όταν φεύγεις και σε συναντούν στον δρόμο να αρχίζουν και να φωνάζουν μαζί με ένα πλατύ χαμόγελο «Γεια σας κυρία». Όπως επίσης σου φτιάχνει την διάθεση το γεγονός να τους βλέπεις να περιμένουν με ανυπομονησία να ξεκινήσει το μάθημα για να δουν το τι καινούριο θα κάνουν σήμερα. Για να μη μιλήσουμε για την αξία του να σου δίνουν ζωγραφιές τις οποίες έχουν κάνει αποκλειστικά για σένα. Μικρά έργα τέχνης που τα προσθέτεις μαζί με τα υπόλοιπα μέχρι που συνειδητοποιείς πως είναι τόσες πολλές οι ζωγραφιές που πλέον δεν χωράνε άλλες.

            Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα και τότε ο δάσκαλος-νηπιαγωγός θα πρέπει να βρει από που πηγάζει αυτό το πρόβλημα και σε συνεργασία με τους γονείς να κατορθώσουν να βρουν μια λύση. Από την άλλη θα υπάρξουν και περιπτώσεις όπου κάποιο παιδί θα αντιμετωπίζει κάποια μαθησιακή δυσκολία. Εκεί το έργο του νηπιαγωγου είναι δύσκολο και ιδιαίτερα σημαντικό. Ο/Η νηπιαγωγός θα πρέπει να βοηθήσει το παιδί με προσοχή και με τον καλύτερο τρόπο αλλά θα πρέπει να προσέξει να μην το κάνει να νιώσει ανίκανο, πεειθωριοποιημενο, ανήμπορο και αλλά τέτοια συναισθήματα.

            Είναι πολλές οι φορές που δοκιμάζεται η υπομονή και ο χαρακτήρας του νηπειαγωγού και αυτές έρχονται να επιβεβαίωσουν την άποψη που ανέφερα νωρίτερα. Η δουλειά αυτή δεν είναι για όλους! Για μένα λοιπόν, το να είναι κάποιος εκπαιδευτικός και στην δικιά μου περίπτωση νηπιαγωγός είναι ένα δύσκολο έργο αλλά συνάμα και η πιο όμορφη ασχολία στον κόσμο. 

Επιμέλεια Κειμένου: Μαρία Παπασιδέρη 

Facebook Page: PlanB.gr 

Insta Profile: @planb.gr