Το μεγαλείο των Ελλήνων.

Με αφορμή  την επέτειο της 25^ης Μαρτίου είναι καλό να κάνουμε μια αναφορά στο μεγαλείο των Ελλήνων και τη σχέση της Ελλάδας με τον κόσμο. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο ελληνικός λαός έχει συνδεθεί με την τεμπελιά και την αργοσχολιά. Πολλοί μάλιστα θεωρούν πως από την αρχαιότητα έως και σήμερα η ελληνική κοινωνία παρουσιάζει μία παύση στην εξέλιξή της και αυτό αποτελεί πρόβλημα για κάποιους. Κάπως έτσι ξεκινά και η δυσφήμιση της χώρας μας.

Η αλήθεια είναι πως σα χώρα έχουμε εγκαταλείψει λίγο την ιστορία μας και βασιζόμαστε στη φυσική ομορφιά μας. Παρ’ όλο που ένας τουρίστας θα επισκεφθεί τη χώρα μας για να δει την ιστορία της αρχαιότητας από κοντά, δεν έχει να δει και κάτι καινούριο πέρα από άφθονο ήλιο, θάλασσα και μαγικά φυσικά τοπία. Απόρροια αυτού, όταν επιστρέψει στη πατρίδα του να μην έχει να μιλήσει για κάτι άλλο εκτός από το κέφι, το ελληνικό φαγητό και την ευγενική φιλοξενεία που του προσφέρθηκε. Και έρχομαι να ρωτήσω εγώ. Πρέπει όντως να μένουμε στη μνήμη κάποιου μόνο γι’ αυτά; Μήπως όντως από την αρχαιότητα έως και σήμερα δεν έχουμε κάνει κάτι που να αξίζουμε λίγο παραπάνω σεβασμό; Η απάντηση είναι: «σαφώς και όχι».

Από την αρχαιότητα έως και σήμερα οι Έλληνες έχουμε καταφέρει να κάνουμε πολύ περισσότερα από αυτά που μας καταλογίζουν. Καταρχάς, ας κάνουμε ένα flashback, μία αναδρομή, στα μεγάλα γεγονότα που άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας, αρχής γενομένης από την ομιλία. Πόσες γλώσσες ανά τον κόσμο πατάνε στην ελληνική για να γεννηθούν; Σχεδόν όλες! Σαφώς και η ελληνική έχει ‘ξένες’ λέξεις στο ενεργητικό της αλλά θα αναφέρω ένα γεγονός που συνέβη τη δεκαετία του ’50 για να δείξω την αξία της γλώσσας μας. Ο Ξενοφών Ζολώτας, διοικητής της ΤτΕ και πρώην πρωθυπουργός εκφώνησε δύο ομιλίες (1957 & 1959) στην Ουάσινγκτον οι οποίες έμειναν μνημειώδης. Ο Ζολώτας υποτίθεται ότι μιλούσε αγγλικά, στην ουσία όμως και με την αφαίρεση κάποιων άρθρων, συνδέσμων κ.α. η γλώσσα ήταν ελληνική. Φυσικά δε χρειάζεται να διευκρινίσω ότι έγινε απόλυτα κατανοητός από το ακροατήριο του.

Η επέτειος της 25^ης Μαρτίου είναι το επόμενο ιστορικό γεγονός που αξίζει να σταθεί κανείς. Η ελληνική επανάσταση αποτελεί το «πρώτο κύμα» αλλαγής του κόσμου αφού με τον τερματισμό της ξεκίνησε η καταστροφή της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα 9 αυτά χρόνια (1821 έως 1830) που χαρακτηρίζονταν από αγώνες, αποτίναξαν την οθωμανική κυριαρχία και οδήγησαν στην δημιουργία ενός ανεξάρτητου εθνικού κράτους.

Κάτι παρόμοιο θα συναντήσουμε περίπου έναν αιώνα αργότερα όταν η αντίσταση των Ελλήνων να παραδοθούν αμαχητί στον Ιταλικό στρατό έπληξε τα σχέδια του άξονα. Στη διάρκεια του Β’ Π.Π., ο Χίτλερ δεν ήθελε να πολεμήσει τους Έλληνες πράγμα που αναγκάστηκε να κάνει όταν ο σύμμαχος του, Μουσολίνι, έχασε από το ελληνικό μέτωπο στα βουνά της Αλβανίας. Η εμπλοκή του Χίτλερ του στοίχισε τη νίκη καθώς είναι ευρέως γνωστό πως εξ’ αιτίας της καθυστέρησης του γερμανικού στρατού στην Ελλάδα τον έπιασε ο βαρύς χειμώνας στη Σοβιετική Ένωση. Άμαθος ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε να μετρά ήττες με πρώτη αυτή από τον κόκκινο στρατό.

Σαφώς και μπορεί κάποιος σε αυτό το σημείο να πει πως μόνο σε πολέμους πρωτοστατούμε. Όμως αυτός ο τόπος έχει προσφέρει και μεγάλες προσωπικότητες. Προσωπικότητες που έκαναν το χάρισμα τους πένα και έγραψαν τη δική τους ιστορία. Από το πιο ασήμαντο μέχρι και το πιο φαντασμαγορικό γεγονός θα συναντήσει κανείς και μια ελληνική παρουσία.

Στο τομέα της υγείας ο Γεώργιος Παπανικολάου, διαπρεπής έλληνας γιατρός, ήταν αυτός που δημιούργησε και πρόσφερε στην ανθρωπότητα το γνωστό σε όλους ΤΕΣΤ ΠΑΠ το 1923. Στη σύγχρονη φυσική θα μπορούσε κάποιος να ξεχωρίσει το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ο οποίος το 1915 γνωρίστηκε και έγινε φίλος με τον Αϊνστάιν. Ένας Έλληνας στο πλευρό του πιο φημισμένου επιστήμονα να μελετά τη θεωρία της σχετικότητας. Και ο κατάλογος με τους Έλληνες επιστήμονες δεν έχει τελειωμό.

Όπως όμως έχω ήδη αναφέρει οι Έλληνες είμαστε άνθρωποι των τεχνών και της διασκέδασης και δε θα γινόταν να μην έχουν γεννηθεί αξιόλογοι καλλιτέχνες από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Σε κάθε τέχνη και ένας διεθνούς φήμης Έλληνας.

Η Μαρία Κάλλας, η πλέον πιο γνωστή ‘ντίβα’ της όπερας, ήταν ελληνοαμερικανίδα. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, από τους πιο γνωστούς μουσικούς της Rock & Roll. Ο γνωστός ανά τον κόσμο Yianni (Γιάννης Χρυσσομάλλης) υπεύθυνος για πολλές διάσημες συνθέσεις. Ακόμα και στην έβδομη τέχνη, αυτή του κινηματογράφου, ο Ζακ Γαλλιφιανάκης, η Τζένιφερ Άνιστον και η Μία Βαρδάλλος αποτελούν τρανά παραδείγματα ελλήνων καλλιτεχνών που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Για να μη μιλήσουμε για το πρόσφατο παρελθόν, με τον Γιώργο Λάνθιμο υποψήφιο σε δέκα κατήγορίες των Oscar.

Κλείνοντας λοιπόν, σκέφτομαι πως είναι σωστό, να ανακατασκευάσω το αρχικό μου ερώτημα και να ξαναρωτήσω. Μήπως τελικά το μεγαλείο των Ελλήνων είναι τέτοιο που προκαλεί φθόνο; Μήπως κάποιους τους τυφλώνει η ζήλεια και δεν είναι αντικειμενικοί; Όπως και να ‘χει αυτό που οφείλουμε να κάνουμε σαν λαός είναι να παινεύουμε που και που το σπίτι μας και να μην επαναπαυόμαστε. Κανείς δεν έγινε καλύτερος χωρίς κόπο και συνεχή προσπάθεια. Στον παγκόσμιο ανταγωνισμό η πρώτη θέση είναι εύκολο να κατακτηθεί αρκεί να μη σταματήσουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο. Άλλωστε είναι στο DNA μας το γονίδιο του αγωνιστή. Μη ξεχνάτε ότι και οι ολυμπιακοί αγώνες, ελληνικό δημιούργημα είναι...

Επιμέλεια Κειμένου: Μπελίτσου Ιωάννα

instagram page: @planb.gr / @iwnampelitsou

facebook page: PlanB.gr /  Ιωάννα Μπελίτσου