Η αναμονή του έρωτα!

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που σε κάνουν να θέλεις να ‘σαι σε μια σχέση κι άλλοι τόσοι για να επιλέγεις τη μοναξιά σου. Το θέμα είναι ποιοι είναι οι σωστοί λόγοι. Κι αυτό είναι κάτι που μπορείς να το κρίνεις μόνο εσύ, καθώς το σωστό και το λάθος είναι καθαρά υποκειμενικές έννοιες. Δική σου απόφαση, ναι, «κρίνω» όμως, να θυμάσαι, σημαίνει «τα βάζω κάτω κι αναλύω τις συνθήκες σε σχέση και με το συναίσθημά μου, αλλά και τη λογική μου». 

 Όταν ερωτεύεσαι έχεις μια τρέλα. Είσαι πάντα βιαστικός κι επιθυμείς όλα να γίνουν γρήγορα. Η επιθυμία σε διατάζει κι εσύ υπακούς, χωρίς να φέρνεις αντιστάσεις. Θέλεις τον άλλο και τον θέλεις εδώ και τώρα. Κι έρχεται ίσως μία αρνητική απάντηση που σε απογοητεύει και σε κάνει να  αναρωτιέσαι: «Μήπως δε με θέλει αρκετά; Μήπως έχει κάτι άλλο στο μυαλό του; Αν ήθελε, δε θα με άφηνε να περιμένω». 

Αλήθεια, μπορεί να περιμένει ένας ερωτευμένος; Αναμένει εκείνος που φλέγεται από πάθος και ορμή, που η καρδιά του χοροπηδά απ’ τον πόθο και τον ενθουσιασμό, αναμένει ο διψασμένος για έρωτα; Αναμένει εκείνος που ταξίδεψε χιλιόμετρα για να σε δει, έστω και για πέντε λεπτά; Αναμένει εκείνος που του ξύπνησες πρωτόγνωρα συναισθήματα;

Πόσοι έρωτες δεν άντεξαν το μαρτύριο της αναμονής και ξεψύχησαν πριν καν προλάβουν να ζήσουν το μεγαλείο τους; Οι άνθρωποι δεν προετοιμαζόμαστε για το δύσκολο δρόμο στον οποίο ο χρόνος μας οδηγεί. Για να αποκτήσεις μια σχέση με ουσία, θα πρέπει να καλλιεργήσεις τα συναισθήματά σου, αλλά και ο άλλος άνθρωπος να προβεί στις δικές του συνειδητοποιήσεις. 

Συνήθως, οι εικόνες με τον άνθρωπο που ζήσαμε μαζί του δυνατές στιγμές, κατακλύζουν το μυαλό μας και οι αναμνήσεις στήνουν έναν τρελό χορό μέσα μας. Ενδυναμώνουν την επιθυμία μας για εκείνον και ξεθωριάζουν τον πόνο που μπορεί να νιώσαμε. Κι αυτό το ξεθώριασμα δεν είναι πάντα για καλό, γιατί ρίχνει τις άμυνές μας και η αναμονή, αντί να λήξει, παίρνει παράταση για λίγο ακόμη. Και τώρα θα αναρωτηθείς, πότε αναμέναμε κάτι; Κάποιες φορές, το timing δεν ήταν σωστό. 

Εσύ ναι μεν ερωτεύτηκες σφόδρα όμως η άλλη πλευρά ήταν ήδη συναισθηματικά μπερδεμένη. Μπορεί τα συναισθήματα ν’ αναπτύχθηκαν και απ’ τους δυο, όμως σου ζήτησε κατανόηση, υπομονή και χρόνο. Ίσως, αυτή η αναμονή έχει το χρώμα της προσδοκίας.

Αν αγαπάς κάποιον, μην τον αφήνεις στην αναμονή. Είναι το χειρότερο βασανιστήριο για μια ερωτευμένη ψυχή. Θεριεύουν οι ελπίδες, μεγεθύνεται η απουσία, γιγαντώνεται ο πόθος κι όσο περιμένει μια απάντησή σου, αρκείται σε ψίχουλα. Κι αυτή η απελπισία και η αναξιοπρεπής κατάληξη, δεν αξίζει σε κανέναν. Πόσο μάλλον σ’ έναν ερωτευμένο. Σ’ έναν άνθρωπο ερωτευμένο μαζί σου.

Πώς μπορείς, αυθόρμητα κι απερίσκεπτα να μοιράζεσαι τη ζωή σου με κάποιον, αν δεν έχεις σκεφτεί καν πόσο ενδιαφέρον τον βρίσκεις, αν σου αρέσει η προσωπικότητά του, αν μπορείτε να σταθείτε δίπλα ο ένας στον άλλο συναισθηματικά αλλά και πρακτικά! Ρώτησε τον εαυτό σου και δώσ' του απαντήσεις. Γιατί έκανες σχέση και γιατί μένεις σ’ αυτή;  Γιατί θέλεις να ‘σαι με αυτόν τον άνθρωπο; Σε κρατάει η ουσία ή η επιφάνεια; Προσφέρετε ο ένας στον άλλον αυτά που σας αξίζουν; Σε κάνει να γελάς; Θέλεις να πηγαίνεις παντού μαζί του γιατί είναι η συντροφιά που απολαμβάνεις περισσότερο από κάθε άλλη; Μπορεί να ακούγεται κυνικό αλλά η λογική κι η ειλικρίνεια (κυρίως απέναντι στον εαυτό σου) θα ανοίξουν τον δρόμο για την ισορροπία σου και κατ’ επέκταση την ευτυχία σου.

 Σκέψου τα όλα αυτά κι άλλα τόσα που ιδανικά θα ήθελες από έναν άνθρωπο που βαφτίζεις «δικό σου». Οι αυθόρμητες αποφάσεις έχουν την ομορφιά τους. Πάρτε την τρέλα που σας οδήγησε στο «μαζί» και χτίστε από κοινού τη σχέση, συνειδητοποιημένα, αλλιώς τα θεμέλια θα ‘ναι σαθρά και το έργο σας θα γκρεμιστεί στο πρώτο ζόρι, πριν προλάβετε να το επισκευάσετε.

Αφιερωμένο...

Επιμέλεια Κειμένου: Έλενα Μποκή

Facebook Page: PlanB.gr

Instagram Page: @planb.gr